برترین رفتار در مواجهه با فقر، صبر و تحمل است. داشتن شکیبایی و حوصله در برابر درد جان سوز فقر، انگیزه می خواهد و داشتن انگیزه در گرو شناخت فقر و دانستن این امر است که بر اساس حکمت بالغه خداوند هیچ امری بدون مصلحت نیست. شناساندن تنگ دستی و راه های نجات از پیامدهای تباه کننده آن بر دوش عالمان و آگاهان جامعه است. علما می توانند از یک طرف پاداش بردباری در برابر فقر را نزد خدا روشن کنند و از سوی دیگر علل و عوامل حق کشی ها و منشأ بدبختی های انسان ها را بیان کنند. امام علی علیه السلام می فرماید: «خدا با عالمان عهد کرده است که به جهان خواری و کینه ورزی ظالمان روی خوش نشان ندهند و در برابر گرسنگی مظلومان و گرسنگان آرام نگیرند». در مصیبت ها نکته ها و پندهای بسیاری وجود دارد که رساندن آن ها مسئولیت اندیشمندان و مبلغان اسلام است، تا حرکت صعودی و تکاملی فرد مؤمن فقرزده متوقف نشود.

حمایت از حکومت ظالم طبق فرامین الهی محکوم است. ولی حضرت یوسف علیه السلام وزارت خزانه داری حکومت وقت مصر را پذیرفت. در تبیین این حرکت گفته اند: بدون تردید یوسف در حمایت از ظالم این مسئولیت را نپذیرفت؛ بلکه به منظور نجات مردم از فشاردوران قحط سالی اقدام به این کار نمود. اگرچه شرکت در نظام حکومتی شرک جایز نیست ولی نجات مردم، خصوصا نیازمندان مهم تر است؛ از این رو حضرت یوسف این مسئولیت اقتصادی را برای نجات مردم برعهده گرفت. بدین ترتیب مسئولین آنان که در جامعه اسلامی و تحت قوانین دینی زندگی می کنند و یا آنان که در حکومت دینی مسئولیت پذیرفته اند، در حمایت از نیازمندان، بیشتر است